စာ႐ြက္ျဖဴေလးတစ္႐ြက္ကို ကိုယ့္အေနနဲ႔
ေခါက္ထားေပမယ့္ မင္းျဖန္႔ခဲ့မယ္ဆိုရင္
ကိုယ္ေရးဖို႔ အဆင္သင့္ပါ..
တစ္ေၾကာင္းတည္း...'သိပ္ခ်စ္တယ္လို႔'

ေကာင္မေလးေရ.....
အက္ဆစ္ျပင္းျပင္း ေလာင္းခံရတာမ်ိဳး တဆစ္ဆစ္နဲ႔နာက်င္ေနပါၿပီ
၀န္းစက္မေနတဲ့ လမင္းဟာ အျပည့္အ၀ဘယ္လင္းပါ့မလဲ
လျပည့္ညမဟုတ္လို႔ေလ.. လျပည့္ညတိုင္းလည္း အျပည့္အ၀
မသာယာခဲ့ပါဘူး .. တိမ္ဖံုးျခင္းေတြနဲ႔ပဲ အလင္းေရာင္ကို
ရ႐ွိခဲ့သူပါ.. အျပည့္အ၀အလင္းရ႐ွိရင္ေတာင္ အရိပ္က်ေနေလရဲ႕
ဦးဆံုး႐ွင္သန္ခဲ့တဲ့ အပင္က ငါ့ကိုအုပ္မိုးေနေလၿပီ..
ေလာင္းရိပ္မိတဲ့ ပန္းလိုပါပဲ..ငါၫႈိးႏြမ္းလို႔ေပါ့..
တည္ၿမဲျခင္း မတည္ၿမဲျခင္းေတြနဲ႔ ျဖစ္တည္ေနတဲ့ ဒီသံသရာမွာ
ငါဟာ ေကာင္းကင္ႀကီးျဖစ္လိုက္ခ်င္ပါတယ္ .. တည္ၿမဲေနလို႔ေလ
ေန႔အခါမွာ ေကာင္းကင္ႀကီးကို အလင္းေရာင္ေတြနဲ႔အတူ ျပည့္ျပည့္၀၀
ျမင္ေတြ႕ေနက်ေပမဲ့ ညအခါ ေကာင္းကင္ႀကီးရဲ႕အေရာင္ေတြကို
ဘယ္ေတြ႕ႏိုင္ပါ့မလဲ.. ေတြ႕ျမင္တိုင္းလည္း ေမွာင္မည္းျခင္းေတြသာ
ျမင္ေတြ႕ရမွာေပါ့ .. လမင္းရယ္, မင္းအလင္းေရာင္ေတြရ႐ွိမွ
ေကာင္းကင္ျပာႀကီးကို မင္းကိုယ္တိုင္လည္း ႀကည္ႀကည္လင္လင္
ျမင္ေတြ႕ရမွာပါ...

မင္းေလး အတြက္ဆိုရင္ေလ......

တန္ဘိုးႀကီးတဲ့ PARADO ကားတစ္စီးလိုမဟုတ္ခဲ့ရင္ေတာင္
မင္းေလး ေစညႊန္းရာ သြားေပးတတ္တဲ့ စက္ဘီးတစ္စင္းက
တာယာေတြလိုေပ့ါ....တစ္ျဖည္းျဖည္းပါးလႊာၿပီး
ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့အထိ...

မင္းေလး အတြက္ဆိုရင္ေလ......

တန္ဘိုးႀကီး သားေမႊးအေႏြးထည္ တစ္ထည္မဟုတ္ခဲ့ရင္ေတာင္ ျပာမႈန္အျဖစ္
ေပ်ာက္ဆံုးသြားတတ္တဲ့ ထင္းေခ်ာင္းေလး တစ္ေခ်ာင္းလိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္
ေနာက္ဆံုးထြက္သက္အထိ ေႏြးေထြးလံုၿခံဳမႈေတြ ေပးခ်င္တယ္...

မင္းေလး အတြက္ဆိုရင္ေလ......

ခိုင္မာၿပီး လွပက်ယ္၀န္းတဲ့ တိုက္တစ္လံုး မဟုတ္ခဲ့ရင္ေတာင္
ဇီ၀ဇိုးငွက္ေတြလို ႏွလံုးေသြး (အန္ဖတ္) နဲ႔ ရင္းႏွီးရတဲ့
အသိုက္အၿမံဳေလးတစ္ခုလိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေပးဆပ္ခ်င္တယ္...

မ၀ံ့မရဲေတာင္းဆိုပါရေစ..
တစ္ခုပါပဲ...
ေႏြးေထြးၾကင္နာမႈ အနည္းငယ္ပါတဲ့
အၾကည့္ေလး တစ္ခ်က္ေတာ့
ေပးအပ္လွည့္ပါ....

ဘာေၾကာင့္ ဘာ့အတြက္ လြမ္းလြမ္း
အလြမ္းရဲ႕ ေစညႊန္းရာကို ခံႏိုင္ရည္႐ွိေအာင္
ႀကိဳးစားခဲ့ေပမဲ့ အလြမ္းရဲ႕ဒဏ္ကိုေတာ့
ခံႏိုင္ရည္ မ႐ွိခဲ့ဘူး ..မိန္းကေလး ေရ...

မထင္မွတ္ပဲ ေတြ႕ဆံု

မထင္မွတ္ပဲ သံေယာဇဥ္ေတြျဖစ္

မထင္မွတ္ပဲ အရမ္းခ်စ္ၾက

အဲဒီိလိုျဖစ္ေနတဲ့ လူ႔ဘ၀ႀကီးထဲမွာ

အထီးက်န္ဆန္တဲ့ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့

ခ်စ္,ႀကိဳက္,ညား ဆိုတဲ့

သာမာန္ဇတ္လမ္းေလး တစ္ပုဒ္

'မင္း' ေလးတစ္ေယာက္ ဖန္တီးေပးပါလားကြယ္...။